Lieve familie, vrienden en andere belangstellenden,

Ten eerste; ik hoop dat jullie fijne kerstdagen hebben gehad! Ik hoorde dat het niet erg koud en helaas dus ook sneeuw-loos was. Jammer! Mijn kerst was niet erg spectaculair; hier rustig thuis met z'n 5'en.. Wel was het erg bijzonder om eens mee te maken hoe het is om Kerst met cadeautjes te vieren, in de zomer!
Ten tweede; Gelukkig Nieuwjaar! Ik heb het vuurwerk hier bekeken in mijn zomerjurkje. Jullie? Haha!

Even een uitleg voor de lange ‘radiostilte' van mijn kant. De week tussen Kerstmis en Oud & Nieuw was gewoon te druk om te schrijven (En net op de dag dat ik een verhaal geschreven had, hield het modem er mee op en hadden we geen internet). De week na Oud & Nieuw, de week van mijn verjaardag, was het ook erg druk. De week daarop weet ik oprecht niet meer waarom ik niet geschreven heb. Waarschijnlijk was er niets interessants gebeurd.. En afgelopen week had ik m'n verhaal bijna af toen de lader van mijn laptop het begaf. Ik heb nu een ‘universele adapter' aangeschaft, dus ik ben weer online! Afgelopen week was het gewoon veel te druk, met alle festiviteiten en grote evenementen in het restaurant. Maar, het spijt me echt dat ik zo weinig van me laat horen! Dus bij deze een disclaimer; dit is een lang verhaal. Begin niet met lezen als je erg weinig tijd hebt!

Oké, terug naar het doel van deze blog; jullie op de hoogte houden van mijn ‘avonturen' hier! De zaterdag voor Kerst was een kort werkdagje. Het was overdag een graad of 38/40, dus ik vond een half dagje werken geen probleem. Tamara was rond 13u alweer thuis, dus kon ik me mooi voorbereiden op die avond; een diner bij Ben's tante. We, Tamara, de jongens en ik, gingen rond 17u naar het restaurant om een drankje te doen en Ben op te halen. Uiteindelijk waren we rond 19u bij Ben's tante, Zia Rose, waar we heerlijk, maar vooral Seafood (Garnalen en andere Vis-dingen) gegeten hebben. Na het diner was het ‘cadeautjes-tijd' voor de jongens, Tamara en mij. De jongens hebben vanalles gekregen, Tamara kreeg een mooie ketting en ik kreeg een mok, gevuld met zelfgemaakte koekjes en een aantal chocolaatjes en nougat. Zo lief en erg lekker!

Na een erg stille terugrit (alle mannen waren in slaap gevallen) waren we rond 00u15 thuis, waar alles nog ‘Kerstman-klaar' gemaakt moest worden. Ben & Tamara hadden alle cadeaus in het restaurant verzameld en verstopt, dus die moesten ze nog even ophalen. Ik heb die tijd maar gebruikt om de laatste dingen voor mijn eigen cadeautjes voor iedereen te regelen en om mezelf zo snel mogelijk in bed te krijgen. Ik had immers Skype-afspraken! Uiteindelijk lag ik rond 01u30 in bed..

Mijn wekker ging om 04u15, want om 04u30 mijn tijd zat iedereen in Groningen klaar om met mij te Skypen! Daar was ik dan; in mijn pyjama, half liggend in bed met een enorme glimlach op mijn duffe hoofd. Het was geweldig om iedereen weer even te zien, het deed mij realiseren dat ik een geweldige familie heb, Love You, guys! Na een half uurtje was het wel genoeg, want om 06u30 hadden we onze 2e afspraak! (Die van 04u30 was vooral om Elize, Stef & Lars te kunnen zien.)

Ik heb geprobeerd om nog te slapen, maar dat is me niet gelukt. Ik had teveel adrenaline na het zien van iedereen thuis, het werd al licht en de jongens werden rond 05u30 wakker.. Uiteindelijk ben ik rond 06u naar beneden gegaan en waren alle cadeautjes om 06u30 al uitgepakt! De jongens hebben een enorme trampoline, allebei een skatestep en een aantal 'kleine' cadeautjes gekregen. Ik kreeg 2 bedeltjes voor mijn Trollbeads-armband; een Leeuw-Leeuwin van Willem en een Dobbelsteen van Oskar. Zo lief! Ben & Tamara vonden de foto's leuk, we moeten alleen nog even een plekje zoeken om ze neer te zetten.. Na het cadeautjesfestijn hebben we met z'n allen nog even genoten van de sfeer in Groningen; wat kan technologie toch een fijne uitvinding zijn! Tamara vond het erg leuk iedereen te ontmoeten/zien, ik heb maar even een stamboom uitgetekend om alles duidelijk te maken, haha.

De rest van de dag werd in en om het huis gespendeerd; we hebben de trampoline in elkaar gezet en genoten van de rust. Dat we de dag zo spendeerden maakte wel dat ik erge heimwee kreeg; ik ben gewend Kerst met familie te vieren! Maarja, het was ook wel lekker om gewoon een rustig dagje thuis te hebben, zeker na mijn gebroken nacht! Ik lag dan ook om 21u15 al op bed.

Ze kennen hier geen ‘Tweede Kerstdag', hier heet het ‘Boxing Day'. Iedereen is in principe vrij, het is wel een erkende feestdag, geloof ik, maar dat gold helaas niet voor Ben & Tamara, en dus ook niet voor mij. De jongens en ik hebben de dag thuis gespendeerd; ze waren nog steeds bekaf van het weekend, dus erg gezellig was het niet. 's Avonds zijn we naar een feestje geweest, waar we heerlijke pizza uit een hout-gestookte oven hebben gegeten en hebben genoten van (geïmproviseerde?) live-muziek van vrienden van Ben & Tamara. Het was erg gezellig, maar heel raar om zo Kerst te vieren!

Dinsdag, was Sabine's verjaardag. Ze had me uitgenodigd om te komen lunchen in het restaurant van haar gastouders, dus ik heb de tocht naar Victor Harbor opnieuw gewaagd. Het was erg gezellig; ik vind het zo fijn om even echt tijd voor mezelf te hebben en om iets te doen zonder de familie hier. Helemaal omdat ik met Sabine Nederlands kan praten, voelt het echt alsof ik even in een totaal andere wereld ben. Heerlijk!

We zijn zaterdagavond, de 31e, rond 19u45 vertrokken richting Swan's Reach, waar de ouders van de vrouw van Tamara's broer een huisje aan de rivier hebben. We hebben daar 2 nachtjes geslapen en heerlijk rondgehangen met z'n allen. Het was zo'n 40-45 graden, dus hebben we onze tijd vooral in en op het water rondgebracht. Zo hebben we allemaal (9 man; Sam (Tamara's broer), Samantha (Sam's vrouw), Gemma (Tamara's zus), Ettian (Gemma's zoontje) en wij 5'en) heerlijk rondgedobberd in de rivier, met onze reddingsvesten aan en heeft bijna iedereen (Ettian niet, die is nog maar 2) zijn of haar beurt op de jetski en de biscuit erachter gehad. Zelfs ik, angsthaas Lotte durfde het aan! Zie de foto's voor bewijs..

En na dit geweldige weekend begon mijn verjaardagsweek! Zo voelde het in elk geval; alle cadeaus en aandacht werden verspreid in de periode tussen woensdagavond tot zaterdagavond (en dat is nog zonder eventuele post die nog onderweg is)! Woensdagavond kwamen Sabine en Svenja hier thuis voor een ‘dinnerparty'. We hebben heerlijke Schnitzels met Coleslaw en Appelmoes gegeten, met Pavlova en Custard als toetje. Ben & Tamara hebben het klaargemaakt, terwijl wij en de jongens lekker aan het kletsen en aanklooien waren. Zo lief! Na een gezellige avond was het om 00u dan toch echt mijn verjaardag; Sabine bleef slapen, dus wij hebben gezellig gekletst en gewacht tot 00u voordat we gingen slapen. Donderdag zelf voelde ik me niet erg jarig; ik moest gewoon werken en had geen ontbijt met Cake op bed! Maar 's avonds zijn we uit eten geweest bij Oscar's, de pizzatent hier in McLaren Vale, wat erg gezellig en lekker was. Na een geslaagde verjaardag was het vrijdagochtend dan toch echt tijd om het met thuis te vieren via Skype! Erg fijn om iedereen weer echt even te spreken en zien; is toch beter dan alleen via Facebook.. Zaterdagavond kreeg ik eindelijk maar toch mijn kaart & cadeau van thuis; zoveel tekst op één kaart met een superlief enkelbandje. Dankjulliewel! Ook kreeg ik mijn cadeau van ‘mijn Australische ouders'; een superdik kookboek! Jullie zullen je wel afvragen wat ik met een kookboek moet, nou ik zal het uitleggen. Het begon allemaal door het feit dat Ben een chef is en dat iedereen thuis in Nederland dacht dat ik wel veel van hem zou leren. Toen ik dat tegen Tamara zei, lag ze dubbel van het lachen; ‘Maar Ben kookt thuis nooit!' zei ze. ‘Maar, als je wilt, kan ik je een hoop dingen leren.' En zo geschiedde; ik kreeg een opschrijfboekje van haar (waar ik al haar recepten die ze me leert en uitgescheurde recepten uit de Australische ‘Allerhande' in doe) en ze liet me haar ‘kookbijbel' zien: ‘The Cook's Companion' van Stephanie Alexander. Na wat geblader was ik helemaal enthousiast, dus heeft ze besloten dat dat mijn verjaardagscadeau werd. Enige nadeel; nu móet ik wel een pakket met spullen naar huis sturen voor ik ga reizen..

Dit soort attente gebaren van Tamara (& Ben) maken dat ik me echt welkom en gewaardeerd voel. Ze realiseren zich dat dit avontuur voor niemand echt makkelijk is en doen hun best mij welkom en thuis te laten voelen. In tegenstelling tot de jongens; die zijn regelmatig erg onverschillig tegenover mij en beschouwen me nog regelmatig als een 'indringer' in hun leven. (Wat ik best snap; als je nooit een oppas gehad hebt en er ineens één krijgt die 24 uur per dag om je heen is...) Gelukkig zijn er ook momenten dat we echt lol hebben met z'n drieen. Dat we alledrie dubbel liggen van het lachen en dat ze echt blij zijn dat ik er ben. Jammer is wel dat die momenten erg schaars zijn, ten opzichte van de momenten dat ze dwars zijn en me laten weten dat ze wensen dat ik terug ga naar Nederland.

Ik heb er hier nu bijna 13 weken op zitten. Morgen ben ik op de helft en de zwaarste weken liggen nu al achter me. Dat maakt mij erg blij; ik merk dat ik 6 maanden echt wel lang genoeg vind. Ik ben blij dat ik niet naar Amerika ben gegaan, voor 13 maanden; ik merk dat ik het leven wat ik nu leid aan de ene kant erg zwaar vind (45-50 uur per week een huishouden runnen dat niet ‘mijn huishouden' is), terwijl het aan de andere kant een sleur begint te worden (ik moet er regelmatig echt even bij stil staan dat ik aan de andere kant van de wereld ben, dat dit leven en deze omgeving niet ‘normaal' is). Wat het er niet makkelijker op maakt is dat er hier weinig andere Au Pairs in de buurt zitten; ik mis het contact met leeftijdsgenoten, het leven met meer vrienden. (De gezellige borrels/feestjes bij iemand thuis, O'Ceallaigh's etc. worden hier erg gemist.. Bij deze een idee/belofte; als ik terug ben (hierover later meer) een feestje bij mij op het dakterras of in het Noorderplantsoen!) Het contact met leeftijdsgenoten is nu al helemaal minder geworden, want Svenja is vandaag vertrokken! Afgelopen zondag was haar verjaardags- & afscheidsfeestje; een gezellige 'barbie' (BBQ) bij haar thuis, met wat vrienden en een hoop familie van haar gastgezin. Ik zal haar erg missen; het was fijn om iemand echt in de buurt te hebben, helemaal omdat we allebei net 19 zijn, hadden we veel om over te praten.

Over feestjes en leuke dingen gesproken; afgelopen weekend was het Willem's verjaardag (Hij is nu 7!). Zaterdag was de grote dag, maar Ben & Tamara moesten werken (Tour Down Under, Google?), dus is er een alternatief plan gemaakt; aan het eind van de middag is er een verassing in het restaurant(een helikoptervlucht voor Willem, Oskar & Ben!). Na een verjaardagsfeestje in het zwembad op maandag, is het morgen dan tijd om op vakantie te gaan! Ben & Tamara hebben 4 weken per jaar vrij; 2 rond Oskar's verjaardag en 2 rond die van Willem. We zullen 6 nachtjes in een huisje/stacaravan voor 8 personen verblijven. Hij staat in Second Valley, op een caravanpark vlakbij een klein strandje. Ik zal foto's maken!

En dan nu het grote nieuws van deze week; mijn vertrekdatum (en dus mijn datum en tijd van aankomst op Schiphol) zijn bekend! Ik ben druk bezig met kiezen wat ik hier allemaal nog wil zien en hoe ik dat het slimste aan kan pakken, dus begon ik maar met m'n terugvlucht omboeken. En dat is gelukt! Ik vertrek zondag 1 juli vanuit Melbourne, rechtstreeks (met 1 ‘technische stop') naar London (23 uur en 10 minuten in hetzelfde vliegtuig..), om vanaf daar naar Schipol te vliegen, waar ik maandag 2 juli om 10u40 (Nederlandse tijd!) aan zal komen! Dus, iedereen die in het welkomstcomité wil; schrijf dit alles in je agenda of zet het in je telefoon en ‘be there'!

Maar voor het zover is heb ik nog 3 maanden in McLaren Vale te gaan en heb ik nog 8 weken reizen voor de boeg! Zoals ik al zei ben ik druk bezig om een plan te maken van wat ik allemaal wil zien, welke volgorde het handigste is en hoe ik wil reizen (vliegtuig, bus, trein), maar dat is moeilijker dan ik dacht. Dus als er iemand nog tips en/of ‘Must Sees' heeft, kom maar op!

Dit was het wel weer voor deze week; ik zal zien of ik wat foto's kan vinden die interessant genoeg zijn voor jullie (waarschijnlijk een paar uitzichten en foto's van Kerstmis en Oud & Nieuw) en dan zal ik die online zetten.

Liefs en knuffels,

Lotte