Lieve familie, vrienden & belangstellenden,

Nee lieve mensen, dit is geen 'spam-bericht', maar een update in het verhaal over de Au Pair-avonturen van ondergetekende.. Ik hoor jullie denken: 'Alweer?' 'Ja, alweer.' Er is namelijk veel gebeurd afgelopen weekend. Alle mensen heel dicht bij mij en al mijn Facebookvrienden & -vriendinnen weten het al: Ik heb 'mijn gezin' gevonden! Deze update zal dus vooral een uitgebreid verslag over dat hele proces zijn. Wees gewaarschuwd; het is een lang verhaal met veel uitroep & aanhalingstekens!

Zo. Waar waren we na het vorige verhaal gebleven? Mijn drukke maar oh zo leuke donderdag en vrijdag. Donderdag heb ik voor het eerst langere tijd op een gezellige Yesse gepast. Dat was super. Daarna sprintje getrokken naar huis, in recordtijd mijn avondeten naar binnen gewerkt en snel naar Lewenborg gefietst om mijn logeertas bij de Boogers' te brengen. Daarna snel door naar Daniël en vanaf daar door naar Schanspop, Siddburen. De kwaliteit van de muziek was niet om over naar huis te schrijven, maar de sfeer was geweldig. Het was supergezellig! Vrijdagochtend werd ik, na 4 uurtjes slaap, wakkergekust door Karlijn en Sebastiaan. Zo lief! Heerlijk opgepast en 's avonds moe maar voldaan in slaap gevallen. (Na een last-minute stress aanval..)

Dat ik redelijk goed geslapen heb is een wonder, want ik was superzenuwachtig voor het Skypen! Ik had geen mailtje terug gehad van het gezin uit Queensland, dus had ik 'gelukkig' maar één 'Skype-meeting', met het 'alternatieve' gezin uit South Australia. We hadden van te voren geen duidelijke tijd afgesproken, maar zij hadden gezegd dat '11am or lunchtime' het beste zou lukken. Ik zat zaterdag dus braaf om 11 uur te wachten. Tot ik na een half uur stressen mijn mail las en zag dat ze om 12 uur online zouden komen. Dus ik nog maar even een rondje gelopen en verder gestressed (Meeste mensen hebben wel een beeld denk ik. Proefwerken, examens, mondelingen, presentaties.. anyone?).

Toen ik rond 10 voor 12 maar eens online ging op Skype, werd ik al bijna direct 'gebeld' door het gezin. De webcams gingen aan en toen zag ik ze zitten; het hele gezin zat voor de webcam gepropt. Het gesprek begon al goed: 'How do you pronounce your name?' Ik vind dat ze het goed doen, zeker met de slechte verbinding! We hebben wel 6x opnieuw moeten bellen (tijdens een gesprek van 40 min..). Beide partijen stelden een paar vragen, maar door onze uitgebreide 'brieven' waren de meest belangrijke vragen eigenlijk al beantwoord. Het was vooral kijken of de sfeer daar voor mij goed voelde en of zij een goed gevoel bij mij kregen. En wat kletsen met Oskar & Willem: 'Hoe kunnen wij jou zien op de computer?', 'Hoelaat is het daar?', 'We lezen nu dit boek (Witches, Roald Dahl)' etc. Tijdens het gesprek kwamen ook mijn ouders en zusjes aan bod. 'Wat zullen zij ervan vinden dat jij zolang weggaat?' en 'We willen eigenlijk je ouders wel ontmoeten, gewoon omdat wij dat ook zouden willen als wij hen waren.' Dus zo zaten papa, mama en ik zondagochtend voor de webcam, gezellig te kletsen met Tamara & Ben Sommariva. Tegen het einde van dat gesprek kwam het hoge woord eruit: 'Hoe zou jij het vinden om hier te komen wonen?'. Nu had ik stiekem al nagedacht na het gezellige gesprek van zaterdag en leek het mij erg leuk om in dit gezin een 'home away from home' te hebben. Ik reageerde dus enthousiast met een giechelend 'I would love to come and live with you!' (Op z'n Lotte's, jullie kennen me..).

Na het gesprek nog even heen en weer gemaild (is toch wel handiger voor de technische zaken en de bevestiging van dingen die gezegd zijn, gezien de verbinding), met onder andere de belofte dat ik zondagavond zou terugmailen of ik het nou ècht wou. Dus ik er op stille momenten tijdens het oppassen in huize Goettsch hard over nadenken, maar ik kon geen slechte punten bedenken. Ik heb dus zondagavond, 2 Oktober 2011, om 21u15 een mailtje naar de familie Sommariva gestuurd met de zin: I would love to come and live with you! Nu kreeg ik maandagmiddag een mailtje terug met opening: 'That is fantastic news!' Zo blij!
Zondagavond ook direct de organisatie hier gemaild, de Sommariva's mailden die van hun dinsdag, aangezien het maandag een 'public holiday', Labour Day, was. Ik kreeg maandag al direct een online formulier met dingen die ik binnen 7 dagen in moet vullen en terug moet mailen. Ik moet onder andere mijn 'flightnumbers' en 'Arrival-dates' invullen, wordt dus lekker druk regelen.

Nu heb ik ook besloten om eind deze week afscheid te nemen van alle lieve Schatten van Schateiland op m'n 'werk'. Ik heb namelijk nog genoeg te regelen en genoeg mensen om afscheid van te nemen, dus lijkt het me handig om niet meer te 'hoeven' werken. M'n allereerste afscheid is dus op het 'werk', direct gevolgd door het afscheidsfeest van Alex. Ik weet nu al dat ik vrijdagavond(/-nacht/-ochtend, je weet maar nooit wanneer een feestje in Huize Haas is afgelopen) ga huilen.. Als alles goed gaat vertrek ik waarschijnlijk ergens eind deze maand of in de eerste week van November!

Ik zal de familie even vragen om een goede 'family-photo'. Dan kan ik ze hier even goed voorstellen! Ook zal ik, zo gauw ik meer informatie heb (vertrekdata & -tijden, een datum voor mijn afscheidsfeest etc.) hier weer posten!

Last but absolutely not least: Bedankt voor alle lieve/leuke/geïnteresseerde berichtjes/'likes'/reacties die ik van jullie krijg. Doet me goed! ?

Liefs & knuffels,

Lotte